Een spannend jongensboek. Dat is de beste typering voor de prestaties van de heren A-jeugd van HVV70. In de reguliere competitie werden eredivisie verenigingen Hellas en v.d. Voort Quitus al opzij gezet tijdens de regionale kampioensstrijd. Afgelopen zaterdag trad de Voorschotense jeugd aan in het toernooi voor het Nederlands kampioenschap. De Sporthallen Zuid in Amsterdam waren het strijdtoneel van een zinderende finaledag. In de poulewedstrijden werd geopend tegen Kras/Volendam. De opening was verrassend voor HVV'70 (4-1). Toch kon Kras/Volendam, enigszins bekomen van de tegenslag, terugkomen. Het werd een volledig gelijkopgaande strijd waarin beide ploegen om beurt een puntje voorsprong namen. Kort voor tijd bracht Wessel Kuiper vanaf de linkerhoek HVV'70 op voorsprong. Kras/Volendam kwam weer op gelijke hoogte (15-15). Met nog 4 seconden te gaan kreeg HVV'70 een vrije bal op eigen helft. Cirkelspeler Norbert Laernoes ving de lange pass, speelde zijn verdediger uit, en in de allerlaatste seconde werd de overwinning veiliggesteld: 16-15. Dit, zenuwslopende, scenario zou zich in alle wedstrijden gaan herhalen.

Olympia'89 was de tweede, op papier mindere, tegenstander. Ook hier een gelijkopgaande strijd. Met rust een kleine achterstand (10-12). Na rust werd deze echter vlot weggewerkt en omgezet in een kleine voorsprong door scores van Semmy Boekee en Jelle Versluijs. Bij de 19-15 stand halverwege de tweede helft leek de overwinning zeker. Echter, Olympia'89 wist de achterstand weg te werken. Kort voor tijd kwam HVV"70 weer op voorsprong: 23-20, en moest de resterende tijd met een man minder uitspelen vanwege een tijdstraf. Olympia'89 wist nog 2 keer te scoren, maar dat was niet genoeg om HVV"70 van de tweede overwinning af te houden: 23-22. Door dit resultaat was HVV'70 al zeker van de eerste plaats in de poule, en dus de kruisfinales. De derde poule wedstrijd tegen Schuytgraaf/Swift kregen een aantal basispelers rust en was het aan Max van Smirren en Ties Keyzer om prima in te vallen. Ook b-jeugd speler Jelle de Jong (ging eigenlijk mee als supporter) kon debuteren. Ook deze wedstrijd werd gewonnen met het kleinst mogelijke verschil: 18-17.

HVV'70 was dus inmiddels zeker van de vierde plaats, en speelde de halve finale tegen Fiqas/Aalsmeer. Ook dit keer liet HVV'70 zien voor niets en niemand bang te hoeven zijn. Toch leek het erop dat Aalsmeer aan het langste eind ging trekken. Bij een 5-8 achterstand halverwege de eerste helft ging de aanval van HVV'70 wat beter draaien tegen de stugge verdediging van Aalsmeer. Jesse de Graaff bepaalde met een score vanaf de cirkel de ruststand op 8-9. Na rust kwam HVV'70 goed uit de startblokken. Vier scores op rij zorgden voor een 12-9 voorsprong. Ook dit keer kwam de tegenstander terug. Bij de 13-13 stand begon bij Aalsmeer de emotie de overhand te nemen. Spelers, coach en publiek hielden zich niet echt in de hand bij een aantal beslissingen van de scheidsrechters. Het resultaat: de coach werd van het veld gestuurd en Aalsmeer moest met tijdstraffen de wedstrijd uitspelen. HVV'70 bleef kalm en 15 seconden voor het eind besliste Semmy Boekee met een strafworp de eindstand op 17-16, waardoor een finaleplaats was verzekerd.

De spelersgroep werd inmiddels geplaagd door kramp en vermoeidheid, ondanks de prima medische verzorging van Jaap de Jong en Jacqueline de Pater. De finale werd dan ook een waar slachtveld voor de kleine selectie van trainer/coach Dick Gijsman. Besloten werd af te wijken van het favoriete snelle handbal en te proberen de wedstrijd uit te spelen zonder al te grote nederlaag. Tegenstander V&L was overmoedig en dacht de klus wel even te klaren. Tot verbazing van iedereen wist HVV'70 echter stand te houden, en keek bij rust tegen een kleine achterstand aan: 9-11. Na enkele minuten spelen in de tweede helft leek het of HVV'70 in een "flow" kwam. Tot grote ergenis van V&L werd de wedstrijd nog een paar keer gestaakt door krampaanvallen. Verdedigend hield HVV'70 de zaak nog steeds prima dicht en langzaam maar zeker begon HVV'70 in een sensatie te geloven. De laatste minuten van de finale werden een eerste klas thriller. HVV'70 kwam door Maarten Versluijs op een 18-16 voorsprong. V&L scoorde (18-17), en met nog 1 minuut op de klok probeerde HVV"70 de wedstrijd uit te spelen. Met nog 15 seconden op de klok werd de aanval van afgefloten wegens passief spel. V&L sprintte naar voren en wist in de laatste seconden de stand op gelijke hoogte te brengen: 18-18.

De sensationele ontknoping volgde door een strafworpen serie. Had HVV'70 de hele dag al moeite met strafworpen, gedragen door het enthousiaste publiek hielden de spelers, en vooral keeper Bart Ravenbergen het hoofd koel. De 5e strafworp bracht de beslissing. V&L was als eerste aan de beurt. De speler oogde wat nerveus, nam de strafworp iets te scherp en via de grote teen van de uitstekend keepende Bart Ravensbergen ging de bal via de paal naast. De druk lag volledig op Daniel v.d. Ham die koelbloedig de bal pakte, wachte op het fluitsignaal en via een stuitworp de bal achter de Limburgse keeper deponeerde. Het dak ging eraf, het sprookje kwam uit, een relatief kleine club liet respectabele eredivisie verenigingen achter zich en werd - terecht - Nederlands kampioen zaalhandbal bij de heren A-jeugd. Een topprestatie !

het "staatsie" portret

Bart Ravenbergen stopt de beslissende strafworp

Geen woorden voor nodig..

Het onmogelijke (onmogelijk, niets is onmogelijk...) is gebeurd

Onze, ONZE A JEUGD JONGENS 1 hebben op zaterdag 25 april 2009 het kampioenschap gespeeld. We kwamen, zagen en .....OVERWONNEN!!!!!! Niet te filmen, (heb ik wel gedaan trouwens, maar het is een regelrechte triller geworden, letterlijk, dus zonder H, want ik kon mijn handen niet stil houden, ZO SPANNEND!! . We kwamen daar met het idee van: leuk, gaaf dat we hier mogen ballen, mooi toetje na een heel mooi en goed seizoen, dat we, zoals bekend met een thriller winnend afsloten tegen Quintus. Kampioen van onze regio, mooier kan toch niet?? JAWEL, mooier kan, en hoe !!

De poule wedstrijden, als we er 1 zouden kunnen winnen zou het al prima zijn. Heb je mooi een NK meegemaakt. Maar ja, als je dan wint (1 punt verschil) van Volendam, de sterkste van de poule, zo dachten wij, smaakt dat naar meer. Alle drie de poule wedstrijden verdiende kwa handbal zeker geen hoofdprijs. Er werd gespannen gespeeld, zonder het spel dat we van de A1 gewend waren. Veel (8?) pingels gemist, cirkels kwamen te veel vrij voor doel, beetje gebrei voor het doel, weinig gaan voor eigen kansen, maar spppaannend !!! Ongelofelijk!
3 wedstrijden die met 1 punt verschil werden gewonnen. De 1e werd in de laatste 2 seconde beslist, de anderen al niet veel eerder. Pffff, zweten, stressen, klotsende oksels!! En wij maar veel zingen en juichen, toeteren en bellen, sirenes gingen af en aan, hadden ze er in ieder geval een 8e speler bij. Werden we dus rechtstreeks 1e van de poule!! Knap hoor mannen. echt. Maar ALS we meer willen, moet het uit een ander, wat pittiger en precieser vat.

Maar goed, andere teams hebben 2 a 3 keepers bij zich, een stuk 12 speler misschien, en wij: 1 keeper en 9 spelers. Inderdaad, dat is bikkelen en bikkelen en nog meer bikkelen. En dat kunnen ze hoor, onze mannen! Als geen ander. Dan komt hun kracht naar boven, namelijk, de combinatie van TALENT, DOORZETTINGSVERMOGEN en TEAMGEEST. Dat laatste in het kwadraat!! Een team, waarbij spelers, coach en verzorging alles over hebben om er een mooi en aantrekkelijk potje handbal van te maken! Natuurlijk, in ieder team is wel eens wat. De een laat 't koppie eens hangen, de ander loopt te traag terug, een heel klein beetje gemopper (heeeeeel soms), een puberbuitje hebben ze allemaal wel eens, of misschien zelfs eens "een dagje de weg even kwijt", Waar het om gaat is dat ze uiteindelijk weer bij elkaar uitkomen, eventuele problemen bespreken en vooral veel lol, en dus handbalplezier hebben. En DAT, straalt er van af !! Dat zie je al op afstand. Als deze jongens elkaar zien beginnen de ogen te twinkelen, de spierballen te knallen en kan het feest beginnen. Want dat is het, HANDBALFEEST! Chemie, dat is wat van deze jongens een team maakt.

Ok, einde tussenstop, we gaan weer verder met het NK A jeugd toernooi. Uit een ander vat dus, zou dat lukken?? De kruisfinale werd een spannende wedstrijd met veel spektakel tegen de nummer 2 van de andere poule, Fiqas Aalsmeer. Een snelle, wel wat hardere wedstrijd, met meerdere tijdstraffen, vooral voor Fiqas. Die kregen steeds vaker commentaar op de heren scheidsrechters, wat natuurlijk nooit slim is. Zelfs de coach kreeg bij herhaling een waarschuwing, wat uiteindelijk resulteerde in een 2 minutenstraf voor hem, wat betekend dat een speler voor 2 minuten het veld moet verlaten. Dat werd een "dure " straf, want juist in die fase nam HVV de voorsprong. Het ging heen en weer, met wederom een bloedstollende eindfase: HVV kon zich met 1 punt voor op het scorebord finalist noemen!! We staan in de finale !!!!!!! wowwwwwwwwwhhhhhhh!!!!!!! Hoe kan dit ??? Grote vreugde bij spelersteam en publiek.

We konden ons gaan opmaken voor een echte NK finale, wie had dat van tevoren kunnen bedenken???? Ik niet! Wij ouders en alle andere aanhang (wat waren er veeeeeeel, waarvoor onwijs veel dank!) gingen buiten op het terras weer even relaxen, zoals na elke wedstrijd. Hadden we dan ook echt nodig, even de hartslag weer tot rust brengen, ratatatatatatatatatatata. En JAWEL, daar gingen we voor de laatste keer in onze knotsgekke oranje kleren en behangen met alles wat maar lawaai kon maken de tribune op, de ERE TRIBUNE, hahahahaha.
Voor de jongens kon t allemaal niet meer stuk. De finale gehaald, wat wilden ze nog meer...? (ik wist t wel, hoopte er van tevoren, optimist dat ik ben, al op, maar realist?? neeeee). De tegenstander was V&L uit Limburg. Die hadden we van te voren al wel in de finale bedacht. Maar dat wij er tegenover zouden komen te staan.... V&L had alle poule wedstrijden met redelijk ruime cijfers gewonnen. mmmmmmmm De wedstrijd begon, de mannen op volle toeren, wij ook! Gelijk opgaande strijd, met nooit meer dan 3 doelpunten verschil. In het voordeel van V&L dan wel te verstaan. We gingen de rust in met 2 punten achterstand.
En een kramp dat de boys hadden...., om de haverklap lag er weer een met de pootjes omhoog, auwwwwwww, rekken!! De verzorgers, Ons aller Jaap (fysio in wording) en de voor deze dag speciaal ingevlogen Jaqueline Pater, sportfysiotherapeut te Voorschoten (HULDE ALLEBEI!) hadden het drukker dan druk. Na een laatste pep talk van Dick, wat extra chocoladereepjes erin, op naar de aller, allerlaatste speelhelft.(wedtrijden van 2 maal 20 minuten hoor, en dat 5x....) Zij bleven er voor gaan, hoe zwaar en moeilijk het ook was. Pijn deed het, alles krampte en kneep, maar ze gingen er nu voor! Wij ook. Schorre kelen schreeuwde hen naar de eindfase toe, Het werd een hels spektakel. De spelers op het veld en op de wisselbank, inclusief coaches keken met grote regelmaat naar de klok. Hoe is de stand, hoe lang nog te gaan,.... Limburg had het niet meer, wat is hier aan de hand?? De tribune van V&L kwam er niet aan te pas, wij overstemden hen ruimschoots, ze werden er tenslotte (van schrik?) stil van. We kwamen zelfs voor, 1 punt, 2 punten, nog 2 a 3 minuten op de klok. Dit kon niet waar zijn, dit was een droom. Maar V&L zou V&L niet zijn als ze niet terugvochten. Nu kregen wij er weer 2 om onze oren, de laatste 10 seconden voor tijd. ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh, SHIT.

Wat ging er gebeuren, verlenging (nee he) of pingels (al 9 gemist vandaag............). Het werden strafworpen, Twee keepers met strakke bekkies, Luuk (spelend in de talents - Nederlands jeugdteam) en Bart, ONZE Bart, ook spelend in de talents, tegenover elkaar. Hoe mooi kan sport toch zijn. Op de middenlijn de andere spelers, armen om elkaar heen, in spanning afwachtend op wat komen ging. Shakende coaches ernaast. Die van V&L het meest, die had het zich allemaal heel anders voorgesteld. Dick, de winst wel ruikend maar van tevoren nooit verwacht, ietsje minder (???) V&L mocht met de pingels beginnen. Bartje op doel. KOM OP !! Pingel na pingel gingen er loepzuiver in, ook bij ons! (gelukkig) Wanneer en bij wie kwam de hapering.........De laatste pingel van V&L. Opperste concentratie bij zowel Bart als de V&L speler. Hij schoot hem links onderin, voor de keeper rechts. Maar, er zat een klein, heel klein stukje teen tussen van onze keeper, bal op de paal, geen doelpunt dus. We hielden allemaal onze adem in. Nog 1 pingel te gaan. Dappere Daan ging naar de streep.., fluitje klonk, Daan haalt uit, heel beheerst maar loeizuiver............GOAL. Het is een GOAL!!! We hebben gewonnen, GEWONNEN !!!! We zijn NEDERLANDS KAMPIOEN!!!! ONGELOFELIJK!!

Weer een berg oranje jongens, springen, zingen, krijsen, huilen. Wat een topdag!! Alle pijn verdwenen (voor even), Ouders, supporters, andere fans (meiden van Quintus, ook kampioen), iedereen vloog het veld in. Daarna de prijsuitreiking. Bloemen van Volendam, wat een mooi gebaar !! HVV ging als treintje op naar de zilveren schaal, HEREN A JEUGD 1e PLAATS.
Het was echt, wonderen bestaan nog, al hebben ze er hard, heel hard (maar met heel veel plezier) voor moeten werken. De gebruikelijke foto's, binnenkort op de site te zien, spreken voor zich. GELUK! Stralend en blij. Het was een feest om dit mee te mogen maken. BEDANKT JONGENS! We zijn trots op jullie (maar dat waren we al hoor!!). In het clubhuis nog een klein groot feestje gevierd, met pizza, champagne en kale koppen (he Max...) En dan, naar huis, benen laten rusten, en slapen, slapen, ...z...zzzzz.zzzzzzzzz

Patty